ریا آفت عبادت!

یه بار اردو برده بودنمون مشهد.

توی یکی از مغازه هاش،فکر کنم توی طرقبه بود،تسبیح و انگشتر و...می فروختند.

یه تسبیح آبی خوشرنگ نظر من و چند تا از بچه ها رو جلب کرد نگاه کردم به برچسب قیمتش و گفتم:

-خوبه 4000 تومنه بخریمش!

فروشندهه یه نگاه عاقل اندر سفیهی بهم انداخت و گفت:خنثی

-نه آبجی!4000 تومن نیست!

دوباره یه نگاه انداختم و با یه لحن متعجبی گفتم:پس 40000 تومنه!؟!؟!چه گرون!تعجب

بدبخت فروشنده داشت می ترکید از خنده گفت:قهقهه

-نخییییییییر 400000 تومنه!

 

+توی این خاطره چند تا اتفاق مهم افتاد:متفکر

اول:حسابی ضایع شدیم!

دوم:فهمیدیم حتی قیمت و مارک تسبیح بعضیا با ما آدم عادیا فرق داره.

سوم:فهمیدم نیاز به عینک دارم!یول

 

+یکی نیست بگه آخه اون تسبیح 400000 تومنی مگه ذکراش دوبله حساب می شه؟!اگه برای ریا نیست پ واسه چیه!؟هی تسبیح بنداز بگو استغفرالله در حالی که قیمت تسبیحت بیشتر از خرجی زندگی دو ماه همسایه فقیر بغل دستیتهخنثی

 

+ریا آفت عبادته!

 

+قربون صلوات شمار 2500 خودم برم که از هر چی تسبیح دانه یاقوتی و فیروزه اس سرهقلب

/ 2 نظر / 20 بازدید
سابو

الان با این توضیح سر بلند هستید.

رضوان مرادی

تقریبا موافقم. جالب است که تقریبا همه ی ما قربان داشته های خودمان می رویم. به قول امام قدس سره همه ی کارهای خودمان هم در نهایت برای خودمان است. اما جالب است که به حساب خدا می گذاریم. صلوات شمار و تسبیح فیروزه و یاقوت و... همه شان کمیت اعمال ما هستند و ما دقیقا قربان کمیت هایمان می رویم. در حالی که آن چه برای خدا مهم نیست همین کمیت ها است. ریا آفت عبادت است اما حساب کردن این عبادت ها هم اعتماد به نفس می خواهد. تسبیح هر چه باشد این خداست که رویش قیمت می گذارد... علی الخصوص تسبیح اگر تربت حسین باشد، اگر بی ذکر هم باشد، قیمتی دارد بی حساب. همین دیگر، والسلام، افاضاتم تمام![نیشخند]