یادداشت های یک مقتول

!...مترسک! اینقدر دست هایت را باز نکن،کسی تو را در آغوش نمی گیرد.ایستادگی تنهایی می آورد

وقتی آهنگ مرگ بر آمریکا حامد زمانی یا این آهنگی که می خونه«وطنم ای شکو پا بر جا...» و آهنگ های حماسی از این دست رو گوش می کنم یه حس خاصی بهم دست میده یه جور اعتماد و غروری که یه دفعه سرازیر می شه توی دلم.حیف حس رو نمی شه توصیف کرد وگرنه بهتر می گفتم.

یه بار از مامانم پرسیدم چرا هر وقت آهنگ حماسی می شنوم این جوری می شم؟!سوال

مامانم گفت:این حست خیلی خوبه!عشق و افتخار و غیرت به وطن چیزیه که خدا توی وجودمون قرار داده.اگه این عشق و تعصب و غیرت روی وطن نبود که نوجوونای 15-16 سالمون نمی رفتن جونشونو بدن برای آزادی کشورشون.اگه این حس خوب نبود که درس فهمیده هم توی کتابای شما نبود!باید به این حست افتخار کنی!تا هر وقت این حس رو داشته باشی به خودت هم افتخار کن!

و من الان به خودم افتخار می کنم!به این لرزیدن ها و تپش های دلم،به این حسای خوب،به کشورم،به رهبرم...!

 

+یه کلیپ که از رهبر عزیز هست که می فرمایند «اگر اسرائیل غلطی بکند ما تل آویو و حیفا رو با خاک یکسان خواهیم کرد».اون رو هم هر وقت گوش میدم یه لرزش آشکار وجودمو می گیره و دوباره اون حس امنیت!داشتن یه حامی قوی!

نوشته شده در ۱۳٩٢/٩/٢۳ساعت ۱٠:٠۱ ‎ب.ظ توسط مقتول نظرات ()

 رهبری در مورد روشنفکر درایران می‌فرماید: "من بارها گفته‏ام که روشنفکری در ایران، بیمار متولّد شد. مقوله روشنفکری، با خصوصیّاتی که در عالم تحقّق و واقعیّت دارد - که در آن، فکر علمی، نگاه به آینده، فرزانگی، هوشمندی، احساس درد در مسائل اجتماعی و بخصوص آنچه که مربوط به فرهنگ است، مستتر است - در کشور ما بیمار و ناسالم و معیوب متولّد شد. چرا؟ چون کسانی که روشنفکران اوّلِ تاریخ ما هستند، آدمهایی ناسالمند."

نوشته شده در ۱۳٩٢/٩/٢٠ساعت ٧:٠٥ ‎ب.ظ توسط مقتول نظرات ()


 Design By : Pichak